eM POWRACA - KONCERT W ROCKZ, GDYNIA

Trójmiejski zespół rockowy eM powraca na scenę po 3 latach milczenia. W gdyńskim Klubie RockZ dali koncert przypominawczo-promujący. Było czego posłuchać.

Fot. Kaczor

W kameralnym Klubie RockZ przy ul. Warszawskiej 5 w Gdyni Mariusz Dalecki z chłopakami przypomnieli największe hity kapeli i zagrali kilka nowych kawałków z płyty, która ma się ukazać wiosną 2010 roku.

Były więc "Tramwaje jak komety" i "Zabawa w chowanego". Ale i nowe "Metka (Czarny StuFF)" i "Tatuaż" oraz polityczny manifest śpiewany "Papierowe kłamstwa".

Porównując z poprzednimi płytami: KILKA WYJŚĆ (2004) i TANIEC SKOŚNOOKICH DELFINÓW (2006) eM zyskali ostrzejszy, rockowy pazur (posłuchaj wstawki instrumentalnej, którą zapodali na końcówkę koncertu).

Polecam poszukać, gdzie będą grali na żywo, bo żadna płyta nie odda atmosfery koncertu live...

MIASTO Z MORZA - FILM O POWSTANIU GDYNI

Miasto z morza - film o rodzącej się miłości na tle rodzącej się Gdyni. Fabuła trywialna, jakich X Muza opowiedziała już w swej stuletniej historii wiele. Ten obraza zasługuje jednak, by go zobaczyć. Dlaczego?

Reportaż o kręceniu Miasta z morza. TVG.

On z okolic Przeworska przyjeżdża na Wybrzeże, zwabiony obietnicą szybkiego zarobku w budowanym polskim porcie nad Bałtykiem. Ona pracuje w stołówce dla robotników. Okradziony - śpi z kompanami w porzuconej rybackiej łodzi. Poznaje miejscowego bon vivanta. Łapie się różnorodnych zajęć, nie zawsze zgodnych z prawem. W końcu dostaje wymarzoną pracę na kolei. Potem biurową przy budowie portu. W tle rozgrywają się intrygi, zaloty, awantury, upadki i wzloty ideałów, rozstania i powroty. Miłość głównych bohaterów no i tytułowe miasto z morza, grane sugestywnie przez skansen wsi kaszubskiej w Klukach (koło Słupska), okolice Babich Dołów i Hel.

Nie opowiem więcej, bo i tak zdradziłem zbyt wiele.

Zapowiedź "Miasta z morza".

Choć film nie powala (wychowani na multikinowej i hollywodzkiej papce nie mają po co w ogóle iść na seans) to jednak warto i polecam szczerze go zobaczyć. Reżyserowi i aktorom udało się oddać tzw. ducha czasu, rodzącej się Gdyni, kurortowego Sopotu i germanizowanego Gdańska. Pokazać ludzkie osobowości tak charakterystyczne dla autochtonów i przybywających za hasłami drugiej Ziemi obiecanej oraz uwarunkować, w jakim przyszło im się spotkać.

Nie ustrzeżono się patriotycznego patosu i ckliwych wyznań miłosnych, ale scenarzystom udało się wbrnąć obronną ręką, bez dłużyzn. Z kolei montażystom nie udało się uniknąć wpadek realizatorskich - kto kojarzy Gdańsk, Sopot i Gdynię wyłapie "smaczki".

Zabieram się za lekturę książki-protoplasty filmu - trylogii "Tak trzymać" Stanisławy Fleszarowej-Muskat.