CZARNA TOPOLA PAMIĘTAJĄCA GEN. HALLERA ŚCIĘTA WE WŁADYSLAWOWIE

Czarna topola rosnąca przy dworcu kolejowym we Władysławowie poszła pod topór. Największe drzewo tego gatunku w powiecie puckim w końcu skończyło żywot. Całe szczęście!

Topolę w 2007 roku widać w pierwszych ujęciach filmiku po prawej stronie.

Źródło. www.hel.naszemiasto.pl

Przyrodnicy i część mieszkańców burzyła się, że wycinany jest niezatwierdzony pomnik przyrody. Mówią, że drzewo zdrowo rosło. Wymiary miała rzeczywiście imponujące - ponad 35 metrów wysokości i ponad 5-metrowy obwód pnia, ale jak na topole (średnio 30 m. wysokości i do 3,5 m. obwodu). Pamiętają ja najstarsi mieszkańcy nadmorskiego miasta, ale jeszcze starsi pamiętać go nie mogą, bo ten gatunek dożywa zaledwie 150 lat (w skali życia to ledwie ludzka 50).
To jednak wystarczyło, by mówić o barbarzyństwie oraz niszczeniu przyrody i historii - drzewo prawdopodobnie było świadkiem przechadzek generała Józefa Hallera po Władysławowie z XX-lecia Międzywojennego.

Gorzej jeśli ta przyroda podczas wiosennych lub jesiennych sztormów zabiłaby gałęziami czarnej topoli przypadkowych przechodniów. Podczas wycinania widać było jak zmurszałe, próchniejące drewno rozsypuje się w drzazgi. Jaki napór wiatru wytrzymałoby jeszcze?!

O wycięcie czarnej topoli z urzędem miejskim walczy dyrektor Nadmorskiego Parku Krajobrazowego. Żąda dowodów, na których pozwolono usunąć topolę.

Fakt, drzewo wnosiło pewien koloryt i urozmaicało krajobraz swoją rozłożystą, zieloną koroną - do czasu gdy kwitła. Może więc zamiast biadolić, posadzić następną sadzonkę?...

REZERWAT FOK NA RYFIE MEW? TURYSTYKA NA ZATOCE PUCKIEJ OGRANICZONA

Rezerwat fok na Ryfie Mew, nazywanej przez mieszkańców okolicy Rybitwią Mielizną - z racji przesiadywania tam właśnie tego gatunku morskich ptaków - na Zatoce Puckiej? Taki pomysł propaguje szef Stacji Morskiej Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego na Helu, prof. Krzysztof Skóra. I jak szanuje tego miłośnika i propagatora bałtyckich ssaków za działalność na Helu, to już pomysły przyrodników zamknięcia mielizny rewskiej - co idzie za wytyczeniem terenu chronionego - budzi mój sprzeciw.

Nie dziwi sprzeciw mieszkańców, którzy mieliby żyć po sąsiedzku z rezerwatem. W końcu ograniczenia dotkną tych, którzy utrzymują się z łowienia ryb i ci, którzy żyją z szeroko rozumianej turystyki, np. organizowania rejsów po zatoce.

Jestem z nimi całym sercem, bo co to jest na siłę wpychanie fok na miejsce, gdzie one nie zwykły przebywać?! W końcu starzy Kaszubi, z dziada-pradziada wiedzą chyba lepiej, gdzie zwykły foki egzystować, skoro polowali na nie od pokoleń. Urzędnicy zza biurek mają raczej małe pojęcie o rzeczywistości.

Działacze WWF zacierają ręce, bo znowu mają o co kruszyć kopie. Pal licho, że to mało logiczne przedsięwzięcie i z małymi - moim zdaniem - szansami na powodzenie. Fakt, foki niestety wymierają - doprowadziła do tego poniekąd nierozumna gospodarka mieszkańców - ale nie znaczy to, że trzeba je teraz na siłę uszczęśliwiać, kosztem Kaszubów.

Ustanowienie rezerwatu oznacza też koniec Marszów Śledzia po mieliźnie tzw. Małego Morza (czytaj więcej).